Şimdi değişmeden önce elimizde ne var, ona bakalım. Şu andaki “ben”i tanımlayalım.

Sizi oluşturan unsurlar nelerdir?      Maddi unsurları zaten biliyorsunuz; yaşınız , kilonuz, cinsiyetiniz gibi şahsınıza ait veriler. Maddi unsurları tanımlamada bir zorluk olduğunu düşünmüyorum. Esas sıkıntı manevi olarak, “siz kimsiniz” sorusuna cevap bulmak.

İşte cevaplar ;

1. Ben Zaman’ım       ;

Doğumdan ölüme yaşanan her dakika sizsiniz. Doğmamış veya ölmüş isen “Ben kimim” sorusunun bir anlamı yok .

Yaşadığın zaman ne yapıyor isen , o sensin. Yaptıklarının nevi, senin kimliğini oluşturur. Zamanını nasıl planlıyorsun? Bu soruya verdiğin cevap “ Sen kimsin” sorusuna verdiğin cevaptır.

Bu anlayışla “değişimin” ana açıklaması da  “yaşamınla ne yaptığın” sorusuna verilen cevabı değiştirmektir.

Hayatındaki belirli bir zaman aralığının, saatin , gün, ay veya yılın geçişini umursamıyorsan, bil ki kişiliğine büyük bir saldırı yapıyorsun. Yaşadığı zamanı önemsemeyen, kendini umursamıyor demektir. Bu konuda hedef her bir dakikayı önemsemek ve planlamaktır.
  

2. Ben İlişkiler’im ;

En çok ilişki kurduğun, konuştuğun, paylaştığın kişiler kısaca yakın çevren “Ben kimim” sorusuna verilecek ikinci önemli cevaptır.

Sen ; ailensin, arkadaşlarınsın,  iş çevrensin. Bu insanlarla kurduğun iletişim kalitesi, sana karşı tavırları, senin yaklaşımın, senin kişiliğini oluşturan ana unsurlardır. Bu noktada yaptığın seçimler, seni belirler (ben ısmarlamadım ki deyişinizi duyar gibiyim, fakat bu başka bir tartışma konusu olur). Konuyla ilgili ata sözümüz bile var; “ Bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim.”

Eşinden, arkadaşlarından, iş çevrenden sana karşı yapılan muamele ve senin  onlara karşı tutumun aynı karakteristik özellikleri taşıyor ise işte sen o’sun. Ama farklı karakteristik özellikler taşıyor ise, sen’i tanımlamak zorlaşır. Ana konudan uzaklaşmak pahasına bu hususu biraz daha açmak istiyorum;

İşte, evde, veya okulda birbirinden farklı tipler çiziyorsan, ilk başta önemsiz gördüğün bu durum, zaman içinde önemli olacak ve sen evdeki, işteki veya okuldaki tutumundan birini tercih etmek zorunda kalacaksın. Hangi tarafta daha olumlu bir geri bildirim alıyorsan, artık o tarafta bulunmak isteyeceksin. İşte örnek;

Lisedeyken bir öğretmenimiz çok otoriterdi. Sınıfta çıt çıkmazdı. Öğrenciler koridorda onunla konuşurken istemeden sıraya girerlerdi. Sanki vekaleten müdür muaviniydi. Bu kıdemli öğretmenimiz genç öğretmenleri de korurdu. Malum genç, tecrübesiz öğretmenlerin derslerinde Lise 3’ler azıya alır. İşte bizim öğretmenimiz de bu durumlara müdahale eder, otoritesini pekiştirirdi.

Ben, kütüphane görevlisi olduğum bir gün, istemeden bu öğretmenin karısıyla yaptığı bir telefon konuşmasına tanık oldum. Aman Allah’ım ! o yeleli aslan gitmiş yerine sarı civciv gelmişti. Şok oldum. Adam o kadar abarttı ki, okul  içinde yapacağı nöbetçi yürüyüşünün krokisini bile, bitireceği zaman dahil anlattı. 

Sonra ne mi oldu. Zaman içinde bu öğretmen, tabi ki otoriter olduğu, kendini iyi hissettiği tarafı seçti; karısından boşandı, genç bir stajyer ile evlendi…