|
Bitki yaprakları gereksinim duyulan gazların
absorbe edilmesi ve suyun buhar şeklinde
atmosfere verilmesini sağlar. Ancak bazı
bitkilerin yapraklarında yapısal ayrıcalıklar
ortaya çıkmıştır. Örneğin kaktüs bitkisindeki
dikenler, metamorfoz (başkalaşım) geçirmiş
yapraklardır. Bu dikenler sayesinde bitkinin
etrafındaki hava tabakası korunur ve böylece
bitkiden su kaybı azalır. Ayrıca kaktüs gibi
sukulent (sulu) bitkilerde bitkinin büyümesi,
gelişmesi için gerekli olan klorofili tutmak bu
dikenler sayesinde olur.
İlave bilgi
Kaktüsgiller
(Cactaceae), gövdeleri etli ve yaprakları diken
şeklini almış bir çiçekli bitkiler familyasıdır.
Kaktüs, cins adı olmamasına rağmen, kaktüsgiller
familyasını oluşturan gövdeleri etli,
yassılaşmış ve sulu olan, yaprakları diken
şeklini almış bütün çiçekli bitkilere verilen
ortak addır.
Genellikle çöllerde ve tropiklerde yaygınlardır.
Sukkulent gövdeleri aynı zamanda özümleme
görevini de yapar.
Çölde yetişen Saguaro, en büyük kaktüslerden
biridir. Yetişkinleri genellikle 12 metre boya
ulaşır, nadiren de 15 metreyı aşanları bulunur.
Kaktüsgillerin
suya ihtiyaçları çok azdır. bolsulu ve çok
yağışlı hava istemezler.
Kaktüsler çok yağış ve su istemeyen bitkilerdir.
Genellikle çöllerde ve sıcak iklimlerde
yetişirler. Kökleri çok uzun ve kalındır. Bu
özellikleri ve yapraklarının diken şeklinde
olmaları, onları diğer bitkilerden ayırır.
Kaktüslerin eni ve boyu iyi beslendiği takdirde
oldukça uzun ve kalındır. Bazı kaktüslerin
dikenleri zehirli olabileceği gibi, her şekilde
deriye battığında ince dikenleri yüzünden çok
can acıtırlar ve çıkarılmaları zordur.
Kaynak:
Tübitak Bilim
ve Teknik Dergisi |
